Defalarca âşık olmuşumdur belki ama sadece biri beni değiştirdi. Daha iyi bir insan olmak ya da başka yönlerimi keşfetmek gibi değildi bu değişim. Baktığım pencere etrafıma değil, tüm dünyaya hatta evrene bakıyor artık. Hayatta her şey olabilir diyorum ve kimseden hiçbir şey beklemiyorum. İşte böyle bir değişimdi benimki. Peşinde koştuğum bir ideal yok, beklentim yok, hayallerim de yok. Kimi dostlar hayattan koptuğumu, kimileri de tefekkür ettiğimi söylüyor. Kim ne derse desin, ben dâhil, onun yokluğunu değiştiremiyoruz.

ask acisi

Ayrılığın ilk zamanlarında, arama motoruna aşk acısından nasıl kurtulunur? Diye yazacak kadar acizdim. En klişe cevap zamandı, ama en doğru cevapta gerçekten bu. İyileşmek zaman aldı. Bunun için elimden geleni yaptım. Kimsenin bilmediği çabalar bile gösterdim.

Bir keresinde okuduğum psikolojik bir kitap bana yol gösterdi. Kendini bir yere kapatıp kurtulmak istenilen anıları sürekli düşünmek gerekiyormuş. Yorulana hatta kusana kadar hatıraları gözlerinin önünden geçirmek ve düşünmek, saplantı haline gelmiş acılardan kurtarıyormuş. Buna betimleme deniyor. Ben de yaptım.

Birkaç şişe votka alıp, Kadıköy Rıhtım’da bir otele gittim. Yanımda beni bütün geçe ağlatacak kadar çok fotoğraf saklayan dizüstü bilgisayarımla beraber. İçtim, ağladım bazen güldüm. O nerde diyen duvarlara hiçbir cevap veremedim. Giderek fotoğraftaki insanlar yabancılaşmaya başladı. Yanımda ki kim, o karedeki aştı da şimdi ki ne, her şey yalan mıydı ve bir yalan bu kadar güzel olabilir miydi gibi bir sürü soru sordum seslice. Ne bir cevap veren vardı, ne de bir cevap.

Sabah olduğunda onsuz bir hayata hazırdım artık. Mendiller, boş şişeler ve anılardan oluşan bir sürü çöp vardı yatağın üzerinde. Dağınık yatağın, hatıraların, gözyaşlarının ve aşkımın üzerine kapadım kapıyı. Şişmiş gözlerimin üstüne taktım gözlüklerimi, ceketimin önünü ilikledim ve başımı kaldırdım. Bu sahte dünyanın sahte bir parçası olmaya hazırdım artık. Umursamaz, unutmuş ve her şeyi çöpe atmış bir kimlik giyindim. Çok zaman geçti üstünden.

Öyle iyi oynadım ki rolümü bir gün bir baktım, rol ben olmuş.

Yazan: Sema