Hayat böyledir. Koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler.

Tv de bir haber… Keçilere iade-i itibar. Başlığı böyle. Koyunun ortadan kaybolduğu. Sığır etine at karıştırıldığı (Bu bizim güzel ülkemizde senelerdir eşekti.) zamanlar geldi.

Artık keçiler ormana girebilecekmiş. Köylüler çok sevinçli.

Evet çok sevinçli. Artık ormanımız olmayacak. Daha filiz aşamasında ağacı yiyecekler.

Doğa iyice intikam bayraklarını açacak.

Keçileri ve bizi öldürmek, yok etmek için özellikle kendini keçilerden ve bizden korumak için önce yağmuru, sonra suyumuzu kesecek.

Ve keçilerden kazanılan paraların kat ve kat üstünde bir değeri bizden sağlık ve yaşamak için alacak.

Doğaya kafa tutmanın bedeli ağırdır.

Ödeyeceğiz…

Bakalım sesimiz yüksek mi çıkacak o gün, ya da cılız bir sesle “Hesap lütfen” mi diyeceğiz?