Yalnızlık güzel iç sesin ses veriyor ona kulak veriyorsun.
Kendini dinliyorsun.
Çekiliyorsun sessizce kabuğuna sonra dışarı çıkıyorsun ne fayda.
Kalabalıklar içinde yalnız bir insan.
Belki de kalabalığı olduğunu sandığı kişi yok yaşamında.
Tek bir kişi yalnızlaştırabiliyor insanı işte…

Bazıları yokluğuyla bile var aslında.
Anılarıyla, acısıyla…
Bağrımda, bağdaş kurmuş saatlerce, günlerce oturuyor birisi.
Ne onu anlatmaya halim ne de yaşamaya mecalim var.
Fakat o ağırlığı anlatmaksa güç.
Nefes almayı, yaşamayı, uyumayı zorlaştıran bir varlık.
Ne bağrından söküp atabiliyorsun ne de oturmasına göz yumabiliyorsun.
Öylece yaşamak için çaba sarfediyorsun…

Yazan: gonce-i mai

 

Etiketler: ,