Yaşama gözlerini açtığında seni melek gibi sarıp sarmalayan o mucizevi varlık kaynağı anne… İlk konuşmaya başladığında ağzından çıkan ilk kelime anne… Seni dokuz ay karnında taşıyan, ilk doğduğundan itibaren koruyan, bir ağlama sesinde yanına koşan, hasta olduğunda gecelerce gece başucunda ateşini ölçen, sana ilk tuvalet eğitimi veren, seni acıktığında doyuran, sana ilk yürümeyi öğreten, sıcaklığını veren, nefesini nefesiyle birleştiren, senin için tüm fedakarlıklara göğüs geren, biraz büyüdüğünde sana konuşmayı öğreten, okula başladığında sana öğretmeninle birlikte okuma yazma öğreten, ödevlerine yardım eden, tüm okul toplantılarına katılan, senin saçlarını örüp tertemiz kıyafetler içinde okula gönderen,okul saatinden çıkınca seni bekleyip eve götüren Anne…

Anne Bebek

Senin derdinle, hastalığınla yanıp tutuşan, her daim yavrum diye seni bağrına basan, yaşam boyu peşinden koşarak sana yardım eden, sana yemekler yapmayı, hamurlar açmayı öğreten, arkadaşça dertlerine ortak olan her sorununa çözüm bulmaya çalışan, ağladığında o da ağlayan, güldüğünde o da gülen, ilerde meslek seçiminde sana yardım eden, eline mesleğini aldığında seninle gurur duyan bağırsa da kızsa da dövse de kıyamayan, sana doğruyu yanlışı gösteren, ibadet etmeyi öğreten, yüreğine Allah sevgisiyle dolduran, her daim seni uzakta bile olsan aklından çıkarmayan Anne…

Dünyanın Bütün Annelerine Sesleniyoruz…

Bizlerde anne olacağız belki de olduk. O yüzden annemize gereken değeri gösterelim ve her daim ona sıcak kanlı davranalım. Her zaman anne kıymeti anne bu dünyadan göçtüğünde anlaşılır. Keşke… kelimesi o zaman ağzımızdan çıkar. Keşkelere izin vermeyelim. Her zaman, aklımıza gelen her durumda ona sevgimizi gösterelim. Yaşlandığında bakıma muhtaç olduğunda gururla ona sahip çıkalım çünkü bu hayattan binlerce yada yüzlerce annemiz yok. Biricik, özgün bir annemiz var onu hiç bir şeyden mahrum etmeyelim….

 

 

Etiketler: